مهربان برادرم این روزها دلم برای شانه های ستبرت تنگ شده چرا که هیچ کوهی به اندازه شانه های تو توان پشتوانه بودن برای من نداشت

داداشم این روز ها دلم برای خنده هایت تنگ شده چرا که تمام غم عالم هم اگر روی دلم بود با لبخندت از بین می رفت

این روزها دلم برای گپ زدن با تو تنگ شده چون با دقت میشنیدی حرفهای دلم را حتی اگر به زبان نمی آوردم

داداشم حتی تشر زدن هایت بی دلیل نبود

یادته یه صبح که روتو ازم برگردوندی آن قدر دلم شکست که می خواستم باهات قهر کنم اما زود بهم فهماندی دلیلش خودخواهی های خودم بود    چیزی که تو در وجودت ذره ای از آن را نداری و دلت نمی خواد خواهر کوچولوت هم خودخواه( به معنی نفسانیت) باشه

اما بهتر می دانی که اگر قهر کنی میمیرم   پس قهر نکن   رو نگیر

امتحان که کردی       من حتی وقتی تهدیدت میکنم که باهات قهر میکنم  تو دلم میگم نمیتونم چون اگر قهر کنم خودم دق میکنم

اما تا حالا تو رو امتحان نکردم    نمیدونم تو تحمل قهر منو داری یا نه مثل من نمی تونی تحمل کنی

فقط از خدا می خوام که تو هم نتونی تحمل کنی

داداشی الان به غیرت مردونه ات احتیاج دارم

الان به نگاه مهربانت و دعای مستجابت احتیاج دارم

از سوراخی یک بار گزیده شدم و باز ماری خوش خط و خال از آن سوراخ دوباره قصد گزیدنم را دارد و من هرچه فرار می کنم او پر سرعت تر است

این بار تو باید به دادم برسی و سر مار را بکوبی      تو باید دستم را بگیری و آرامم کنی که از ترس مثل گنجشککی بی پناه قلبم دارد از جا می کند

این بار تو باید نگهبانم باشی چون کسی را جز تو و خدایت نمیشناسم

برادرم  صدایم را می شنوی؟   نامه ام را می خوانی؟   از حرمت جوابم را می دهی؟   من منتظرم

خواهر کوچکترت

برسد به دست داداشم. حرم شهدای گمنام دانشگاه شیراز